به گزارش روز چهارشنبه خبرنگار فرهنگي ايرنا، فرهاد ناظرزاده کرماني روز گذشته در نشست "هم انديشي اساتيد، دانشجويان و هنرمندان درخصوص تئاتر دانشگاهي و بررسي وضعيت تئاتر کشور" که در تالار مولوي برگزار شد، توضيحاتي درباره جايگاه تئاتر و تعامل آن با تئاتر حرفه اي ارائه کرد.
وي گفت: درباره تئاتر دانشگاهي هر چه تاکيد شود، مبالغه نخواهد بود زيرا در ايران، عرصه اي به غير از تئاتر دانشگاهي وجود ندارد.

ناظرزاده کرماني افزود: بسياري از افراد حرفه اي در تئاتر، فعاليت خود را از دانشگاه آغاز کرده اند و اين امر در تمام دنيا تبديل به يک قاعده شده است.
اين استاد دانشگاه با بيان اينکه مشکلات تئاتر دانشگاهي کم نيست، به تشريح برخي آنها پرداخت و گفت: نخستين مشکل آن است که اکثر مردم جامعه همچنان به اهميت تئاتر و تئاتر دانشگاهي پي نبرده اند.
وي افزود: تئاتر داراي يک حيات معنوي است و مردم يک جامعه نيز بايد بدانند که تئاتر بخشي از زندگي آنان است و بطور يقيين رشد و توسعه اين هنر بدون همکاري گروهي وسيعي از افراد جامعه ميسر نخواهد بود.
ناظرزاده کرماني يکي ديگر از عمده مشکلات تئاتر دانشگاهي و تئاتر کشور را حضور تعداد زيادي دانشجوي بي علاقه به اين هنر عنوان کرد.
وي افزود: وجود تعداد زيادي دانشجوي بي علاقه به تئاتر که از بد حادثه وارد دانشگاه شده اند سبب ياس و افسردگي آن عده از دانشجوياني خواهد شد که با انگيزه مطالعه و علاقه قدم به اين عرصه گذاشته اند.
اين مدرس دانشگاه با انتقاد از شيوه پذيرش دانشجويان رشته تئاتر بصورت کنکور و ورقه اي گفت: تا زماني که اين روال ادامه دارد همچنان بايد شاهد حضور چنين افراد بي علاقه اي در عرصه تئاتر باشيم.
وي افزود: دانشجويان بايد تئاتر را از روي عشق پيدا و آن را پيگيري کنند.
مجيد سرسنگي استاد دانشگاه نيز در ادامه اين نشست، با تاکيد بر برگزاري چنين نشست هاي، ابراز اميدواري کرد که در آينده هنرمندان و اساتيد بيشتري در آن حضور يابند.
وي گفت: واقعيت اين است که با گذشته چندين سال از ايجاد مراکز و آموزشگاه هاي تئاتري در کشور، اين هنر جايگاه اصلي خود را کسب نکرده است.
دبير بيست وششمين جشنواره بين المللي تئاتر فجر در ادامه گفت: تئاتر دانشگاهي، تئاتر فقيري نيست اما تصور مي کنم در سال هاي اخير کمي عادت مطالبه گري خود را از دست داده است.
وي خواستار توجه بيش از پيش مسوولان، اساتيد و دانشجويان به تئاتر دانشگاهي شد و افزود: تئاتر دانشگاهي محور توسعه تئاتر کشور است و اگر مورد کم توجهي قرار گيرد هيچ آينده اي از توسعه تئاتر کشور متصور نخواهد بود.
سرسنگي از هنر تئاتر به عنوان جايگاه نقد، انديشه وزي، هدايت فکري و معنوي جامعه ياد کرد و خواستار به کارگيري عقل جمعي براي توسعه و رشد اين هنر شد.
وي با اشاره به حضور خبرنگاران در اين نشست گفت: يکي از مشکلات کنوني تئاتر اين است که اصحاب رسانه نقد جدي از اوضاع تئاتر کشور نداشته اند.
سرسنگي افزود: تئاتر دانشگاهي، تئاتر کشور و مديران و مسوولان نيازمند نقد هستند و با نقد منصفانه مي توان مشکلات تئاتر را برطرف کرد و اين هنر را در حد جايگاه و بضاعتي که شايسته آن است قرار دهد.
اين مدرس تئاتر در ادامه با يادآوري طرح ايجاد شوراي تئاتر دانشگاهيان و همکاري آن با مرکز هنرهاي نمايشي گفت: مرکز هنرهاي نمايشي در ابتدا با همکاري با اين شورا موافقت کرد و وعده داد که ضمن پرداخت بودجه 200 ميليوني، تالار مولوي نيز مورد استفاده دانشجويان قرار گيرد.
سرسنگي افزود: اما متاسفانه در ادامه و با توجه به عملياتي نشدن تعهدات مرکز هنرهاي نمايشي، ايده بنيانگذاران اين شورا که مي توانست باعث همدلي پنج گروه تئاتري کشور شود، محقق نشد.
رحمت اميني استاد دانشگاه نيز در اين نشست، آينده تئاتر کشور را در دست تئاتر دانشگاهي عنوان کرد.
وي با بيان اينکه با آرمان هاي تئاتري، فاصله بسيار زيادي داريم، علت وقوع چنين مساله اي را نابرابري امکانات با رشد تقاضا در اين عرصه عنوان کرد.
دبير شوراي تئاتر دانشگاهيان گفت: عدم تناسب ميان امکانات موجود و افزايش روز افزون هنرجويان و دانشجويان تئاتر، موجب به چالش کشيده شدن مسوولان خواهد شد.
اميني با اشاره به تاسيس دفتر تئاتر دانشگاهي به عنوان يکي از دفاتر زير مجموعه مرکز هنرهاي نمايشي افزود: از سوي حسين پارسايي مدير مرکز هنرهاي نمايشي همواره حمايت هاي از تئاتر دانشگاهي صورت گرفته و او همچنان بر تداوم چنين حمايت هاي اصرار دارد.
وي افزود: هرچند طي روزهاي گذشته دعوتي از سوي مرکز هنرهاي نمايشي براي گفت وگو پيرامون تئاتر دانشگاهي صورت گرفته اما هم اکنون زمان کمي دير شده است و بهتر است سال آينده اين موضوع پيگيري شود.
اميني گفت: تئاتر کشور به تئاتر دانشگاهي نياز دارد و اگر اين رابطه قطع شود، تئاتر کشور سقوط خواهد کرد.
عليرضا نادري نمايشنامه نويس و کارگردان تئاتر نيز تئاتر دانشگاهي را برآيند نياز افرادي دانست که در تئاتر کار مي کنند.
وي در ادامه اين نشست يکي از عمده ترين مشکلات تئاتر را نبود يک تفکر معطوف به توسعه دانست.
اين نمايشنامه نويس همچنين مشکلات تئاتر را مختص به يک دوره ندانست و گفت: تئاتر در سالهاي گذشته همواره با مشکل مواجه بوده و متاسفانه هيچ قدمي نيز براي برطرف کردن اين مشکلات برداشته نشده است.
وي با بيان اينکه مشکل ايدئولوژيک با تئاتر وجود دارد، تصريح کرد: مشکل تئاتر ريشه اي است و گاهي حل اين مشکلات از حيطه مسوولان مرکز هنرهاي نمايشي خارج است.
حسين پارسايي مدير مرکز هنرهاي نمايشي نيز که با کمي تاخير در اين نشست حاضر شد، حمايت از تئاتر دانشگاهي را از مسووليت هاي مرکز هنرهاي نمايشي عنوان کرد.
وي با اشاره به بودجه هفت ميليارد توماني مرکز هنرهاي نمايشي گفت: اين بودجه بضاعت تئاتر کشور است و چنين امکاني، اجازه توسعه بيش از پيش اين عرصه را نمي دهد.
در اين نشست همچنين تعدادي از دانشجويان به طرح نظرات خود پرداختند و از وجود مسائلي از جمله بي توجهي به تئاتر دانشگاهي، کمبود سالن، عدم اجراي عمومي، وجود مافياي تئاتري، کاهش دستمزدها، خودرايي مديران در تصميم گيري انتقاداتي را مطرح کردند.
در اين نشست برخي چهره هاي دانشگاهي و هنري از جمله محمدباقر قهرماني، محمد حيدري، حسين مسافر آستانه، حميد مظفري، هوشنگ هيهاوند، کورش سليماني حضور داشتند.